zimowiska

Złoża ropy naftowej i gazu ziemnego odkryte w 1960 roku w pełni zaspokajają wewnętrzne potrzeby kraju, czyniąc Chorwację samowystarczalną pod względem energetycznym. Prawie w całej Chorwacji popularna jest uprawa winorośli, wobec czym najwyżej cenione są wina dalmackie. Obecnie turystyka jest znów ważnym i dochodowym działem gospodarki. Przemysł spożywczy, zwłaszcza winiarski, mięsny oraz przetwórstwa owocowo-warzywnego.Władza ustawodawcza należy do jednoizbowego parlamentu - Chorwackiego Zgromadzenia Narodowego (Saboru) - złożonego z różnej liczby członków (w zależności od ilości głosujących), wahającej się jednakże od 100 do 160 deputowanych. W Dalmacji i Istrii rozwija się także uprawa oliwek, figowców i drzew cytrusowych.Kraj posiada niewielkie własne zasoby surowcowe, względnie duże pokłady boksytów (duże pokłady boksytów występujące na półwyspie Istria i w Dalmacji dały podstawę rozwoju hutnictwa glin z środek w Šibeniku), mniejsze miedzi, węgla brunatnego oraz złoża ropy naftowej i gazu ziemnego, nadto nieznaczne złoża manganu, cynku i ołowiu, azbestu zaś węgla kamiennego.Chorwacja jest wielopartyjną republiką parlamentarną na podstawie konstytucji z 1990 roku (zmodyfikowanej w 1999 i 2001 roku), z silną pozycją parlamentu.Główną rolę w gospodarce Chorwacji odgrywa przemysł przetwórczy o zróżnicowanej strukturze gałęziowej, do najważniejszych gałęzi należą: hutnictwo żelaza (huta w Sisak) i aluminium (huty w Lozovac i Razine), przemysł stoczniowy, (skupiony w dużych portach morskich jak Rijeka, Split i Pula), zaś sztuczny i petrochemiczny (włókna sztuczne, farmaceutyki, nawozy sztuczne, środki czystości i kosmetyki), skupiony w miastach Sisak, Osijek i Split.Chorwacja posiada dużo urozmaicone, wyjątkowe w skali świata wybrzeże, ten wariant wybrzeża z licznymi podłużnymi wyspami ustawionymi równolegle do linii brzegowej, został nazwany Dalmatyńskim od nazwy chorwackiego wybrzeża.